Search
Close this search box.
اختلالات اضطرابی

اختلالات اضطرابی و انواع آن‌ها

قبل از آنکه به بررسی اختلالات اضطرابی بپردازیم بهتر است ابتدا بدانیم که اضطراب چیست. تجربه گاه به گاه اضطراب، یک بخش طبیعی از زندگی ما به شمار می‌آید. با این حال، افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی اغلب نگرانی و ترس شدید، بیش از حد و مداوم در مورد موقعیت های روزمره خود دارند. اغلب اختلالات اضطرابی شامل دوره های مکرر احساسات ناگهانی اضطراب و ترس یا وحشت شدید است که در عرض چند دقیقه به اوج خود می رسد. این حملات، وحشتزدگی یا پنیک نامیده می‌شود که یکی از انواع اختلالات رایج اضطرابی به حساب می‌آید. در این مقاله قصد داریم به این موضوع بیشتر بپردازیم و شما را با انواع این اختلالات آشنا کنیم.

اختلالات اضطرابی چیست؟

علائم اختلالات اضطرابی

افراد مبتلا به اختلال اضطرابی علائمی دارند که از بین نمی‌رود و در صورت ادامه پیدا کردن این اختلال بدتر نیز می‌شود. این علائم می توانند در فعالیت های روزانه مانند عملکرد شغلی، تکالیف مدرسه و روابط تداخل ایجاد کنند. برخی از علائم و نشانه ها در اختلالات اضطرابی رایج هستند. این موارد به شرح زیر است:

  • احساس تنش، عصبی بودن و یا احساس بی قراری
  • داشتن احساس خطر قریب الوقوع یا احساس وحشت
  • داشتن تپش قلب یا ضربان قلب افزایش یافته
  • تنفس سریع
  • تعریق
  • لرزیدن
  • احساس ضعف یا خستگی
  • مشکل در تمرکز یا فکر کردن به مواردی غیر از نگرانی فعلی
  • ایجاد اختلال در خواب
  • تجربه مشکلات گوارشی
  • داشتن مشکل در کنترل نگرانی
  • داشتن میل به اجتناب از مسائل استرس زا

انواع اختلالات اضطرابی

اختلالات اضطرابی می‌توانند برای فعالیت های روزانه مشکل ایجاد کنند. به طور کلی کنترل کردن این اختلال دشوار است و یا حتی ممکن است با واقعیت تناسب نداشته باشد. این حالات می‌توانند برای مدت طولانی باقی بمانند. فردی که دچار اختلات اضطرابی است برای جلوگیری و فرار از احساس اضطراب امکان دارد از موقعیت‌ها و مکان‌ها دوری کند. برخی از نمونه‌های اختلالات اضطرابی را در ادامه توضیح خواهیم داد:

اختلال اضطرابی فراگیر

اضطراب و نگرانی مداوم و بیش از حد در مورد فعالیت ها یا رویدادها حتی مسائل عادی و روزمره زندگی در اختلال اضطراب فراگیر جای می‌گیرند. این استرس و نگرانی با شرایط واقعی تناسب ندارد و کنترل آن می‌تواند بسیار مشکل باشد. همچنین ممکن است از نظر فیزیکی روی فرد تأثییر منفی بگذارد. این اختلال گاهی با سایر اختلالات اضطرابی و یا افسرگی همراه است.

اختلال هراس یا وحشتزدگی (پنیک)

افراد مبتلا به اختلال وحشتزدگی دچار حملات پنیک مکرر و غیرمنتظره می شوند. این حملات شامل دوره های ناگهانی ترس شدید، ناراحتی یا احساس از دست دادن کنترل می‌شوند. حملات حتی زمانی که هیچ خطر یا محرک واضحی وجود ندارد نیز رخ می‌دهند. وحشتزدگی می تواند به دفعات چندین بار در روز یا به ندرت چند بار در سال رخ دهد. نکته قابل توجه این است که همه افرادی که حمله پنیک را تجربه می کنند به اختلال پنیک مبتلا نمی شوند.

اختلال اضطراب اجتماعی

این نوع اختلال اضطرابی ناشی از یک ترس شدید و مداوم از زیر نظر گرفتن و قضاوت شدن توسط دیگران است. برای افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی، ترس از موقعیت های اجتماعی ممکن است چنان شدید باشد که به نظر می رسد خارج از کنترل آن‌ها است. برای برخی افراد، این ترس ممکن است مانع رفتن به سر کار، حضور در مدرسه یا حتی انجام کارهای روزمره شود.

فوبیا

فوبیا ترس شدید یا بیزاری از اشیا یا موقعیت های خاص است. اگرچه در برخی شرایط مضطرب بودن می تواند واقع بینانه باشد، اما ترسی که افراد مبتلا به فوبیا احساس می کنند با خطر واقعی ناشی از موقعیت یا شیء تناسبی ندارد. این افراد به طور معمول دارای ترس غیر منطقی نسبت به موقعیت‌ها هستند.

فوبیای خاص نیز همانطور که از نام آن پیداست، شدیدی از انواع خاصی از اشیا یا موقعیت ها دارند یا در مورد آن‌ها احساس اضطراب شدید می کنند. برخی از نمونه‌های فوبیای خاص عبارتند از:

  • پرواز کردن
  • ارتفاعات
  • حیوانات خاص، مانند عنکبوت، سگ یا مار
  • دریافت تزریقات
  • خون

آگورافوبیا

آگورافوبیا نوعی اختلال اضطرابی است که فرد در آن ترس را تجربه می‌کند. اشخاص با این اختلال اغلب از برخی مکان هایی که در آن احتمال ایجاد احساس وحشت وجود دارد، اجتناب می‌کند. چرا که برخی مکان‌ها ممکن است آن‌ها را در دام احساس خجالت یا درماندگی بیندازد.

لالی انتخابی

اختلال لالی انتخابی نوعی ناتوانی مداوم کودکان در صحبت کردن در موقعیت‌های خاص، مانند مدرسه است. حتی زمانی که می‌توانند در موقعیت‌های دیگر مثلا در خانه با اعضای نزدیک خانواده صحبت کنند نیز دچار مشکل می‌شوند. چنین اختلالی می تواند در مدرسه، کار و عملکرد اجتماعی مشکلاتی ایجاد کند.

اختلال اضطراب جدایی

یکی دیگر از اختلالات اضطرابی دوران کودکی مربوط به اختلال اضطراب جدایی می‌شود. این اختلال با اضطرابی بیش از حد برای سطح رشد کودک نسبت به جدایی از والدین یا دیگرانی که نقش والدینی دارند، مشخص می شود.

اختلال اضطراب ناشی از مواد

با علائم اضطراب یا هراس شدید مشخص می شود که نتیجه مستقیم مصرف نادرست داروها، مصرف داروها، قرار گرفتن در معرض یک ماده سمی یا ترک مواد مخدر است.

سایر اختلالات اضطرابی مشخص شده و نامشخص

اصطلاحاتی برای اضطراب یا فوبیا هستند که معیارهای دقیق هیچ اختلال اضطرابی دیگری را ندارند، اما به اندازه کافی مهم هستند که ناراحت کننده و مخرب باشند.

چه زمانی برای تشخیص اختلال اضطرابی باید به متخصص مراجعه کرد؟

زمانی که احساس کردید سطح اضطراب شما بالا و غیر طبیعی است و یا با واقعیت تطابق ندارد باید برای تشخیص اختلالات اضطرابی اقدام کنید. مواردی وجود دارند که در صورت مشاهده آن‌ها باید به متخصص مراجعه کنید. این موارد به شرح زیر است:

  • احساس می‌کنید بیش از حد نگران هستید و این احساس در کار، روابط یا سایر بخش‌های زندگی‌تان اختلال ایجاد می‌کند.
  • ترس، نگرانی یا اضطراب شما برایتان ناراحت کننده و کنترل آن دشوار است.
  • شما احساس افسردگی می کنید،مصرف الکل یا مواد مخدر دارید یا سایر نگرانی‌ها نسبت به سلامت روان را به همراه اضطراب تجربه می‌کنید.
  • تصور می‌کنید که اضطراب شما می تواند با یک مشکل سلامت جسمانی مرتبط باشد.
  • افکار یا رفتارهای خودکشی دارید. (این مورد را باید هر چه سریعتر با متخصص در میان بگذارید)

توجه داشته باشید که نگرانی های شما ممکن است به خودی خود برطرف نشوند و اگر به دنبال کمک نباشید به مرور زمان بدتر می شوند. قبل از بدتر شدن اضطراب به متخصص سلامت روان مراجعه کنید. اگر هرچه زودتر کمک بگیرید، درمان آن آسان تر خواهد بود.

عوامل خطر برای اختلالات اضطرابی چیست؟

به گفته محققان هم عوامل محیطی و هم عوامل ژنتیکی در خطر ابتلا به اختلال اضطراب نقش اساسی دارند. عوامل خطر برای هر نوع از اختلالات اضطرابی متفاوت است. برخی از عوامل خطر عبارتند از:

  • سابقه کمرویی یا احساس ناراحتی یا عصبی بودن در موقعیت های جدید در دوران کودکی
  • قرار گرفتن در معرض استرس و منفی زندگی یا رویدادهای محیطی
  • سابقه تجربه اختلالات اضطرابی در میان بستگان بیولوژیکی
  • وجود مشکلات جسمانی مثل تیروئید یا آریتمی قلبی
  • کافئین یا سایر مواد و داروها

اختلالات اضطرابی چگونه درمان می شود؟

اختلالات اضطرابی به طور معمول از طریق روان درمانی، دارو درمانی و یا کمک گرفتن از هر دوی آن‌ها درمان می شوند. برخی از راه‌های درمان اضطراب در ادامه مطلب آمده است:

روان درمانی

یکی از روش‌هایی که می‌تواند به اختلالات اضطرابی کمک کند، روان درمانی یا همان گفتگو درمانی است. برای مؤثر بودن روان درمانی، گفتگو باید در جهت اضطراب های خاص شما و متناسب با نیازهای شما باشد.

دارو درمانی

با وجود آنکه دارو اختلالات اضطرابی را درمان نمی کند، اما می تواند بهرای تسکین علائم آن کمک کننده باشد. روانپزشک می‌تواند برای اضطراب دارو تجویز کند. رایج ترین دسته از داروهایی که برای مبارزه با اختلالات اضطرابی استفاده می شوند، داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد اضطراب مانند بنزودیازپین ها هستند. داروهای ضد اضطراب می توانند به کاهش علائم اضطراب، حملات پانیک یا ترس و نگرانی شدید کمک کنند.

تکنیک‌های مدیریت استرس

تکنیک های مدیریت استرس مانند ورزش، تمرکز حواس و مدیتیشن نیز می توانند علائم اضطراب را کاهش داده و اثرات روان درمانی را افزایش دهند.

مطالب مرتبط
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *