سلام، من مجید صادقی هستم، زوجدرمانگر.
امروز میخوام با شما دربارهی یکی از عمیقترین و مؤثرترین رویکردهای درمان رابطه صحبت کنم؛
روشی که ریشه در یکی از بنیادیترین نیازهای انسان داره: نیاز به دلبستگی.
از لحظهای که به دنیا میایم، برای زنده موندن و رشد کردن، به پیوند عاطفی نیاز داریم —
به کسی که بهش اعتماد کنیم، در آغوشش احساس امنیت کنیم و بدون ترس، خودِ واقعیمون باشیم.
این همون مفهومیه که جان بالبی، پدر نظریه دلبستگی، سالها پیش مطرح کرد.
و حالا، ما از همین نظریه در درمان روابط زوجها استفاده میکنیم؛
بهش میگیم زوجدرمانی مبتنی بر دلبستگی.
در این روش، ما به زوجها کمک میکنیم تا بفهمن چطور گذشتهشون روی حالشون اثر گذاشته.
چرا بعضی وقتها یکی از همسرها در زمان تعارض عقبنشینی میکنه و دیگری دنبال حرف زدن میره؟
چرا یکی از قهر میترسه و اون یکی از نزدیکی؟
اینها فقط رفتار نیستن — نشونههاییان از سبک دلبستگی ما.
یعنی همون الگوهایی که از کودکی یاد گرفتیم برای محافظت از خودمون در روابط.
در جلسات زوجدرمانی مبتنی بر دلبستگی،
ما اول سبک دلبستگی هر دو نفر رو میشناسیم — ایمن، اضطرابی، اجتنابی یا ترکیبی.
این شناخت باعث میشه هرکدوم بفهمن چرا به شکل خاصی واکنش نشون میدن.
مثلاً چرا وقتی شریک زندگیتون سکوت میکنه، شما احساس طرد شدن میکنید،
یا چرا وقتی بحث بالا میگیره، دلتون میخواد از فضا دور بشید.
وقتی این الگوها رو بشناسیم، تازه میتونیم یاد بگیریم چطور با هم ارتباط بهتری بسازیم.
تمرکز ما در این درمان روی گفتوگوهای امن و بدون قضاوته.
زوجها یاد میگیرن احساسات خودشون رو به زبون بیارن،
نه با سرزنش، بلکه با بیان نیازها.
به جای گفتن «تو هیچوقت منو نمیفهمی»، یاد میگیرن بگن «من گاهی احساس میکنم تنها شدم.»
و همین تغییرِ لحن، جادو میکنه.
کمکم فضای رابطه از دفاع و دوری، به امنیت و نزدیکی تبدیل میشه.
در این مسیر، اتفاقهای قشنگی میافته.
زوجها دوباره یاد میگیرن به هم اعتماد کنن.
احساس کنن میتونن آسیبپذیر باشن، بدون ترس از قضاوت یا طرد شدن.
وقتی این اتفاق میافته، رابطه از نو متولد میشه.
مشاجرهها جای خودشون رو به گفتوگوهای آرام میدن،
و خشم و دلخوری تبدیل میشن به درک و همدلی.
اما واقعیت اینه که این فرایند آسون نیست.
تغییر الگوهایی که شاید سالها تکرار شدن، زمان و تمرین میخواد.
بعضی زوجها اولش مقاومت میکنن؛ بعضی از ابراز احساسات میترسن.
ولی وقتی پای تعهد و عشق در میونه، هر قدمی که برداشته میشه، ارزشش رو داره.
در نهایت، هدف زوجدرمانی مبتنی بر دلبستگی اینه که رابطه به پناهگاه امن تبدیل بشه.
جایی که هر دو نفر بدون ترس بتونن خودشون باشن.
وقتی این حس امنیت شکل بگیره،
صمیمیت، اعتماد، احترام و عشق خودشون رشد میکنن —
نه با اجبار، بلکه بهطور طبیعی.
اگر احساس میکنید فاصلهای بین شما و همسرتون افتاده،
اگر حرفهاتون شنیده نمیشه یا امنیت عاطفی از بین رفته،
بدونید که میشه دوباره این پیوند رو ساخت.
کافیه بخواید، و قدم اول رو با آگاهی بردارید.
من مجید صادقی هستم، زوجدرمانگر.
و باور دارم هر رابطهای، اگر با عشق و آگاهی همراه بشه،
قابلیت دوباره شکوفا شدن رو داره.
تا قسمت بعد، با آرامش، عشق و پیوندی امن، خداحافظ.