روانپویشی کوتاهمدت به فرایندی اشاره دارد که در طی آن شخص یا افراد با استفاده از تکنیکها و روشهای مختلف، بازتعریف مثبتی از خود و واکنش به مسائل روزمره خود را تقویت میکنند. در واقع، این فرایند به منظور بهبود روحیه و ارتقای روانی در طول مدت زمان کوتاهی صورت میگیرد. از این تکنیک تحت عنوان روان درمانی پویشی نیز یاد می شود.
روان درمانی پویشی در دو نوع کوتاه مدت و بلند مدت وجود دارد. در این مقاله به هر آنچه باید در ارتباط با روان درمانی پویشی کوتاه مدت بدانید، اشاره می کنیم.
روان پویشی کوتاه مدت ISTDP چیست؟
روانپویشی کوتاهمدت میتواند شامل فعالیتها و تمرینهایی باشد که به بهبود شرایط روحی و افزایش عملکرد شخص در زمینههای مختلف کمک میکند. این فرایند معمولا توسط متخصصان روانشناسی یا مربیان حرفهای در زمینه بهبود روانی و روانپویشی انجام میشود. در طول جلسات روانپویشی کوتاهمدت، افراد ممکن است با استفاده از مهارتها و تکنیکهای مختلف مانند تمرینات تنفسی، تمرینات تمرکز و تمرینات ذهنآگاهی، به ارتقای روانی خود بپردازند.
هدف از روانپویشی کوتاه مدت چیست؟
روانپویشی کوتاهمدت یک روش درمانی در حوزه روانشناسی است که بهمنظور تسکین و کاهش علائم اختلالات روانی، به طور موقت و محدود مورد استفاده قرار میگیرد. هدف اصلی از روانپویشی کوتاهمدت، ارائه کمک فوری به افرادی است که با مشکلات روانی مواجه هستند و نیاز به کاهش سریع علائم دارند. این نوع مداخله در مواقع اضطراری و وضعیتهای بحرانی مورد استفاده قرار میگیرد.
برخلاف روشهای درمانی بلندمدت که معمولا بهبود و تغییر در طولانی مدت را هدف قرار میدهند، روانپویشی کوتاهمدت بیشتر به دستیابی به تسکین فوری از علائم ناخوشایند تمرکز میکند. این روش میتواند به عنوان یک پل ارتباطی موقت بین فرد و متخصص روانشناسی عمل کند و فرد را به منابع و راهکارهای موجود در مواجهه با مشکلاتش راهنمایی کند.
مدت زمان روانپویشی کوتاهمدت محدود است و در چند جلسه انجام میشود. این روش ممکن است شامل روانشناسی مشاوره، تکنیکهای تنظیم هیجان، مهارتهای مدیریت استرس و راهکارهای عملی برای مواجهه با مشکلات باشد.
مهمترین هدف از روانپویشی کوتاهمدت، بهبود فوری و موقت علائم ناخوشایند روانی است تا فرد بتواند در شرایط بحرانی به صورت وقت موقت بهبود یابد. این روش میتواند نقش مهمی در کاهش استرس و اضطراب فرد در مواجهه با مشکلات روزمره و وضعیتهای بحرانی ایفا کند. با این حال، برای بهبود بلندمدت و حل مشکلات اصلی، ممکن است نیاز به روشهای درمانی بلندمدتتر و جامعتر باشد. بنابراین از این روش درمان، برای درمان اختلالات زیر استفاده می کند:
- اضطراب
- افسردگی
- اختلالات شخصیت
- وسواس فکری-عملی
- PTSD
مزایای روان درمانی پویشی چیست؟
برخی از مزایای روانپویشی کوتاهمدت عبارتند از:
- کمک به کاهش استرس و اضطراب
- ارتقای تمرکز و تمامیت ذهنی
- بهبود خلاقیت و عملکرد شناختی
- افزایش اعتماد به نفس و ارزشمندی شخصی
- تقویت روابط میان فردی
مهم است بدانید که روانپویشی کوتاهمدت ممکن است در مواردی که نیاز به مشاوره روانشناختی عمیق تر و درازمدت دارید، کافی نباشد. در این صورت، بهتر است با متخصصان روانشناسی مشورت کنید تا به شما راهنمایی کنند.
روانپویشی کوتاه مدت چگونه انجام می شود؟
روانپویشی کوتاهمدت ممکن است به شکلهای مختلفی انجام شود و به ویژگیهای مشخصی بستگی دارد. در ادامه، رویکردهای معمول در روانپویشی کوتاهمدت را بررسی میکنیم:
- مشاوره فردی: روش مشاوره فردی میتواند به عنوان ابزار اصلی در روانپویشی کوتاهمدت استفاده شود. در این روش، فرد با یک متخصص روانشناسی به صورت یک به یک در مورد مشکلات و علائم خود صحبت میکند. روانشناس با گوش دادن فعال، پشتیبانی می کند و تکنیکهای مختلفی را برای کمک به فرد در کاهش علائم استفاده میکند.
- تکنیکهای تنظیم هیجان: تکنیکهای تنظیم هیجان میتوانند در روانپویشی کوتاهمدت مفید باشند. این تکنیکها شامل تمرکز بر تنفس، تمرینات ذهن آگاهی، تصویرسازی راهنما و تمرینات تمرکز میشوند. این تکنیکها به فرد کمک میکنند تا با تمرکز بر روی حالت ذهن و بدن خود، بهبود وضعیت روانی خود را تجربه کند.
- مهارتهای مدیریت استرس: آموزش مهارتهای مدیریت استرس میتواند در روانپویشی کوتاهمدت مؤثر باشد. این مهارتها شامل تمرینات تنفس عمیق، تکنیکهای آرامش و روشهای مدیریت زمان است. با یادگیری این مهارتها، فرد میتواند استرس روزمره خود را مدیریت کرده و بهبودی سریعتر در وضعیت روانی خود را تجربه کند.
- راهکارهای عملی برای مواجهه با مشکلات: در روانپویشی کوتاهمدت، فرد میتواند راهکارهای عملی و کاربردی برای مواجهه با مشکلات خود را یاد بگیرد. این راهکارها ممکن است شامل تغییر الگوهای رفتاری، تغییر درک و تفسیر اتفاقات، استفاده از راهکارهای مساعدتی و استفاده از تکنیکهای مدیریت بحران باشد.
تفاوت روانپویشی و روانکاوی چیست؟
یکی از تفاوتهای اصلی میان روانپویشی و روانکاوی در مدت زمان درمان است. درمان روانپویشی به طور معمول کوتاهتر از درمان روانکاوی است. در این نوع درمان، فرآیند درمانی در مدت زمان کمتری انجام میشود و اهداف به سرعتتر مشخص میگردند.
علاوه بر مدت زمان درمان، روشها و تکنیکهای استفاده شده در روانپویشی نیز با روانکاوی تفاوت دارد. در درمان روانپویشی، درمانگر به طور فعالتری در جلسات دخالت میکند و مداخلات درمانی خود را در طول جلسات به صورت مستمر انجام میدهد. این در حالی است که در روانکاوی درمانگر بیشتر به شنیدن و تحلیل رفتارهای مراجع میپردازد.
در درمانهای روانپویشی فشرده، ارتباط فیزیکی و موقعیت قرارگیری درمانگر و مراجع اهمیت دارد، به طوری که آنها باید رو در روی یکدیگر بنشینند. این روش به درمانگر این امکان را میدهد تا به بدن مراجع و واکنشهای بدنی او توجه بیشتری داشته باشد. بر خلاف این، در روانکاوی معمولاً مراجع بر روی کاناپه دراز میکشد و ممکن است نیازی به تماس چشمی مستقیم با درمانگر نداشته باشد.
سخن اخر
رواندرمانی پویشی یک روش درمانی در حوزه روانشناسی است که به منظور تسکین و کاهش علائم ناگوار روانی استفاده میشود. این روش اغلب در مواقع اضطراری و وضعیتهای بحرانی مورد استفاده قرار میگیرد و هدف اصلی آن، بهبود فوری و موقت علائم ناگوار است. رواندرمانی پویشی میتواند شامل مشاوره فردی، تکنیکهای تنظیم هیجان، مهارتهای مدیریت استرس و راهکارهای عملی برای مواجهه با مشکلات باشد. این روش، به فرد کمک میکند تا راهکارهایی برای مواجهه با مشکلات خود یاد بگیرد و در کوتاه مدت بهبود یابد. با این حال، برای بهبود بلندمدت و حل مشکلات اصلی، ممکن است نیاز به روشهای درمانی بلندمدتتر و جامعتر باشد که بهترین روانپزشک به شما در این زمینه کمک می کند.